Çince diye bir dil yoktur. Varolan,
Kantonez: 中文 (Jūngmàn); 普通话 (Póutūngwá); 國語/国语 (Gwokyú); 漢語/汉语 (Honyú); 華語/华语 (Wàyú)

yahut,

Mandarin: 中文 (Zhōngwén); 普通话 (Pǔtōnghuà); 國語/国语 (Gúoyǔ); 漢語/汉语 (Hànyǔ); 華語/华语 (Huáyǔ)

adlarıyla bilinen diyalektlerdir. Yani Karadenizli Temel “haçan cideyrum daaa…!” dediğinde Aydın’lı Mehmet’in “niden beni de götrüp duruveemiyon o zamaan” diye cevap vermesini sağlayacak Türkçe gibi bir ortak (birleştirici) bir dilleri yoktur. Çinlileri birleştiren bağ, yazılarıdır. Bu yüzden Çin yazısı, şekillerden oluşmaktadır. Bu diyalektlerde, örneğin “sandalye” kelimesinin diyalektine göre söylenişi farklı farklıdır, ama yazılış şekli her yerde aynıdır.

Dolayısıyla da alfabemizin 29 harfli olduğuna yatıp kalkıp şükredelim. Çin alfabesinde 50.000′den fazla karakter vardır.

This entry was posted on Tuesday, January 2nd, 2007 at 7:17 and is filed under Merak Ettiklerim. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.